Başlangıç Aile Yapısı Boşanmaya karar verirken iki kere düşünün

Boşanmaya karar verirken iki kere düşünün

13 min read
0
0
895
Boşanmaya karar verirken iki kere düşünün

Eşler boşanırken, genelde bunu çocuklarına nasıl anlatacaklarını ve onların nasıl etkileneceğini düşünmüyorlar. İki yaşındayken annesiyle babası boşanan Zeynep, bugün 23 yaşında; ama sadece rüyalarında görebildiği babasının eksikliğini hâlâ duyuyor.

Zeynep annesiyle babasının nasıl ve neden ayrıldığını hatırlamıyor. Ama babasız geçen çocukluk yılları ve ergenlik yaşları zihninde hâlâ tazeliğini koruyor. İlk eşi vefat eden babası, Zeynep’in annesiyle evlenmiş; ama Zeynep iki, kardeşi bir yaşındayken ayrılmışlar. Onları babasının gönderdiği nafaka ile annesi büyütmüş. Annesiyle babasının tam anlamıyla birbirlerinden nefret ettikleri için ayrıldıklarına inanmıyor Zeynep, anne–babasının üvey çocuklarla kalabalıklaşan ailenin içinde birbirine sevgilerini gösteremediklerini düşünüyor.

Annesiyle babasının ayrı oluşunu okuldaki çok samimi arkadaşlarına anlatmış yalnızca. “Babasız büyüdüğüm için, babası olan bir insanın normalde nasıl olduğunu dışarıdan pek kestiremiyorum. Zeynep, annesinden ayrıldıktan sonra tekrar evlenen ve çocuk sahibi olan babasıyla arasında hiçbir zaman samimi bir ilişki olmadığını anlatıyor. Aile çevreleri birbirini tanıdığı için babası geçinme ve okul masraflarını karşılamış. Zeynep, “İlişkimiz sadece maddi meseleler hakkında yaptığımız telefon görüşmeleriyle devam ediyor. Bunun dışında babamı sadece rüyalarımda görüyorum. İyi ki rüya diye bir olay var.” diyor.

Anlamaz zannetmeyin

Çocukları daha küçükken boşanmaya karar veren eşler, ‘nasıl olsa küçük, bir şey anlamaz’ diye düşünseler de, çocuklar bundan olumsuz etkileniyor. İstanbul Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Psikiyatrisi Kliniği’nden Sosyal Hizmet Uzmanı Melek Durukan, boşanmaya karar veren eşlerin, genellikle bunu çocuklarına nasıl anlatacaklarını düşünmediklerini, tüm kararları rastgele aldıklarını ve ayrılık aşamalarını yaşarken çocuklar için belli bir planla hareket etmediklerini söylüyor. Eşler boşanmayı, kapıyı çekip gitmek olarak algılasalar bile çocuklar için her şeyin başlangıcı olabiliyor bu ayrılık.

Büyük çocuklar daha kolay telafi edebilse de küçük yaştaki bir çocuğun bunu kabullenmesi çok zor oluyor. İlkokul öncesindeki çocuklara ise, büyüyünce anlayacağı düşünülerek hiç anlatılmıyor. Hatta, boşanırken eşlerin birbirlerine karşı kullandıkları kırıcı sözlerin o yaştaki çocuklar için önemli olmadığı sanılır. Ama tam tersi, babanın anneyi ya da annenin babayı suçlayan sözleri küçük çocuk için duygusal yaralanmaların başladığı andır. Bunu sesli olarak dışa vermeyip içine atabilir, hiçbir şey yokmuş gibi davranabilir; ama ilerleyen yaşlarında bu yaralanmalar sorun olarak aileye geri döner. Çocuklar okula gitmeye başladığında, arkadaşlarıyla kendini karşılaştırıp sorgulamaya başladığında ise çok ciddi sorunlar ortaya çıkabilir. Okuldaki arkadaşlarından anne–babasının boşandığını saklayabilir. Arkadaşları ailelerinden bahsettiğinde sığınabileceği kendi hikayelerini bulup onların arkasına saklanır. Babası ya da annesi onu almaya gelmiyorsa bahaneler anlatır.

Duygusal sorunlar yaşanıyor Çocuklar hangi yaşta olursa olsun, ayrılma kararı alan eşlerin bunu onlara birlikte anlatmaları en doğru yöntem. Çünkü, annesi babası boşanan çocuklarda ortaya çıkan ilk duygu suçluluk. ‘Ben olmasam annem babam boşanmazdı, benim yüzümden ayrıldılar’ gibi kendini suçlayıcı duygular içine giren çocuklar, eğer bunun aksine ikna edilmezlerse büyüyünce de çok büyük duygusal sorunlar yaşıyorlar. Ailelerin, bunu engellemek için, ‘aldıkları kararın çocuklarından kaynaklanmadığını, kendi aralarında çözümleyemeyecek bir sorunları olduğunu ve bir arada yaşayamayacaklarını anladıkları için ayrı yaşamalarının daha uygun olacağına karar verdiklerini’ açıklamaları gerekiyor. Bu arada kimin yanında yaşamak istediği de mutlaka sorulmalı çocuğa.

Küçük yaşlarda olduğu kadar ergenlik çağlarındaki bir çocuğa da ayrılığı açıklamak çok zor. 14 yaşındaki Fatih, altı ay önce babasından boşanan annesiyle birlikte yaşıyor. Okulda herkes babasından bahsederken onun yokluğunu hissediyor; ama ‘Babam iş seyahatine çıktı o yüzden gelemiyor.’ diyor. Annesine de babasından ayrıldığını kimseye söylememesi için baskı yapıyor.

Melek Durukan’a göre babaya olan ihtiyacını eksiklik olarak gördüğü için, ortaya çıkmaması için mücadele ediyor Fatih ve ‘Sen ayrılmasaydın ben bu zorluğu yaşamazdım.’ diyerek annesiyle çatışmaya başlıyor. Karmakarışık duygular içinde büyüdüğü bu dönemde hayata ve kendine karşı güvensizliğinin de temelleri oluşan Fatih, yaşamı hafife alıp sorumsuzca sürdürmeye başladığında annesinin ilgisiyle psikolojik destek almaya başlıyor. Terapiler sonucu annesiyle ilişkileri düzelen ve okuluna devam eden Fatih, artık rahatlıkla annesiyle babasının ayrı yaşadığını anlatabiliyor artık.

Evlilik korkutuyor

Eşler ayrılmış olsa bile hâlâ çocukların anne babası olduklarını unutmamalı ve birbirlerinden ne kadar nefret etseler bile çocukları için gerektiğinde bir araya gelebilmeliler. Çocuklara da ayrılmalarının babayı ya da anneyi bir daha görmemek olmadığını anlatmaları lazım. Çocuk, eğer annesi ya da babasıyla birlikte diğer aile fertleriyle yaşamaya başlamışsa, orada olmayan ebeveynle ilgili kötü konuşmalardan da olumsuz etkileniyor. İlerleyen yaşlarında karşı cinsle olan ilişkilerinde ya da evlilik kararı verirken tavırlarında bozukluk olabiliyor. Ya da eksikliğini duyduğu ebeveyni ile yaşamadığı duyguları evlendiği kişinin vermesini bekleyebiliyor. Babasız büyüyen bir kız çocuğu, eşinin kendinden daha büyük, olgun ve çok şefkatli olmasını bekleyebiliyor, Zeynep gibi. Sonunda boşanmaktan korktuğu için evlenmeyi de düşünmediğini söyleyen Zeynep, eğer bir gün evlenirse, bu kişinin kendisini çok sevmesini istediğini, olmayan babası gibi olmasını, yani bir baba kadar kendisine şefkatli olmasını beklediğini anlatıyor.

Ne yapmalısınız?

Evliliklerinde sorun yaşayan eşler, ilk çare olarak boşanmayı düşünmektense, profesyonel yardım almayı denemeli.

Boşanmaya gitmeden önce yapılan aile terapilerinde çoğunlukla sorunlar çözülmüş olarak evlilikler sürdürülüyor.

Boşanmaya kesin karar verildiğinde, çocukların bundan nasıl etkileneceği düşünülerek planlı hareket edilmeli.

Boşanma kararı çocuklara birlikte açıklanmalı.

Okul öncesi yaşlarda boşanma olayı oyunlarla anlatılabilir.

Eşler, çocukları ve birbirlerini suçlayıcı konuşmaları kesinlikle çocukların yanında yapmamalı.

Ayrıldıktan sonra kimin yanında yaşamak istediği çocuğa sorulmalı.

Mahkeme aşamaları, hakimin kendisini mahkemeye çağırabileceği çocuklara anlatılmalı.

Ayrılmanın, babayı ya da anneyi bir daha görmemek olmadığı anlatılmalı.

Boşandıktan sonra ebeveyn olma sorumluluğu unutulmamalı.

Özel günler ihmal edilmemeli.

Load More Related Articles
Load More By admin
Load More In Aile Yapısı


Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Required fields are marked *

Check Also

Eşinize olan sevginizi mutlaka hissettirin!

Eşinize olan sevginizi mutlaka hissettirin! Yoksa siz de “Eşimi çok seviyorum; ama bu sevg…